Grote waterschaarste onontkoombaar door versnipperde aanpak

1 min read

Nederland koerst af op een structureel tekort aan schoon drinkwater. Een aanzienlijk deel van de zuiveringsinstallaties voldoet niet aan de Europese Kaderrichtlijn Water, terwijl de deadline van 2027 rap nadert. Zonder drastisch ingrijpen, vanuit een regionale visie, is kraanwater binnen een paar jaar niet langer vanzelfsprekend. Dit stelt Annemarie Rutgers, Manager Commercie en Tender, bij Croonwolter&dros.

Klimaatverandering en vervuiling zetten druk op drinkwater

Door klimaatverandering, droogte, medicijn- en drugsafval en stikstofneerslag staat de beschikbaarheid van schoon drinkwater onder grote druk. Dit terwijl de vraag naar drinkwater toeneemt. Volgens Rutgers wordt de waterschaarste verergerd door een gebrek aan regie, gevoel van urgentie en actie. “De aanpak is te gefragmenteerd, met waterschappen, drinkwaterbedrijven, energiebedrijven, landbouw, gemeenten en provincies die allemaal langs elkaar heen opereren en communiceren. Aanbestedingen vinden versnipperd plaats in plaats van integraal, samenwerking is vrijblijvend en de verantwoordelijkheid is niet duidelijk belegd,” aldus Rutgers. 

Gevolgen van drinkwatertekort voor Nederland

De gevolgen worden steeds zichtbaarder: drinkwaterprijzen stijgen, de kwaliteit verslechtert, de renovatieopgave wordt onhaalbaar, bedrijven en nieuwbouwprojecten kunnen geen wateraansluiting meer krijgen en Nederland loopt recht op boetes vanuit de Europese Unie af. Toch blijft de gevaarlijke misvatting bestaan dat voldoende en schoon drinkwater hier altijd vanzelfsprekend is. De combinatie van extreme droogte en hevige regenval legt onze verouderde waterafvoer en -zuivering bloot aan structurele overbelasting. 

Regionale aanpak is cruciaal voor toekomstbestendig drinkwater

Volgens Rutgers is een versnelde regionale aanpak onder regie van de provincie noodzakelijk. “Provincies moeten integraal beleid ontwikkelen waarin drinkwaterbedrijven, rioolwaterzuiveraars, waterschappen, energiebedrijven, landbouw en industrie samen optrekken.” Aanbestedingen moeten niet langer per projectonderdeel worden uitgezet, maar als totaalopdracht met ruimte voor innovatie en samenwerking. Versnelling is cruciaal, maar alleen mogelijk door standaardisatie en modulair bouwen. De technologie is er, de kennis is er, maar zonder regie en urgentiebesef blijven oplossingen liggen. Annemarie Rutgers licht graag haar visie toe.